Het laatste beeld uit de reeks! Een opdrachtje dat ik uiteindelijk pro-deo uitgevoerd heb omdat ik nu eenmaal in beetje in tijdsgebrek begon te komen voor mijn eindwerk en nog een beeldje tekort schoot. Al was dit beeld very last minute, toch vind ik het één van mijn betere creaties. Misschien omdat ik nu eenmaal 13 beelden ervaring zat mee te sleuren, misschien omdat ik meer gedreven was door de tijdsnood of doordat ik van enkele < < important people >> een complimentje heb gekregen.

Er was even sprake van een mogelijk gebruik in de media, al bleef het daar bij. Jammer genoeg had ik het zelf een beetje te druk om de verdere opvolging op een deftige manier te laten verlopen. Beetje uit het oog verloren en nu is de zomer voorbij en mogen de jongeren terug naar school ipv op party-vakantie.

Heel dikke merci aan model van dienst - Jeroen - voor de geleverde prestaties! Ook bedankt aan het vrouwtje van de souvenirwinkel. De opnames namen iets meer tijd in beslag dan vooropgesteld waardoor ze op het einde wat bang was dat haar klanten zouden wegblijven. Ik zorgde echter voor veel bekijks wat bevorderlijk was voor haar verkoopcijfer.

Een eigen creatie deze keer los van het bureau of het merk. Een technisch packshot “omdat zoiets niet in je portfolio mag ontbreken”, maar ook omdat het leuk maken is. Ook hier een montage van verschillende opnames: eentje voor het gras, eentje voor het etiket, eentje voor de gravering in de fles, eentje voor de fles zelf en eentje voor de inhoud. Flesje ingesmeerd met vaseline zodat de waterdruppels zich mooi vormen en hechten aan de fles ipv naar beneden stromen. De voet van de fles werd afgezaagd om er vervolgens een gloeilampje in te steken. Zo kon ik de “echte” gloed op het gras vatten en verscheen er een natuurlijke lensflare. Ik zei toch dat het leuk was?

preproductie: 9 uur

Moeilijke beelden op gebied van preproductie. Een figurant vinden en overtuigen om mee te werken, ballet-en voetbalinstanties contacteren, oudercontact organiseren, papieren in orde brengen (fotograferen van minderjarigen)… Niet evident, maar uiteindelijk is alles op zijn pootjes terecht gekomen. Het reclamebureau zoekt nu een klant voor deze beelden, in tussentijd maakt de huisretoucheur de beelden verticaal zodat ze meer toegankelijk zijn voor bepaalde media.

productie: 4 uur

Twee uur per shoot, opvallend snel dus. Werken met kinderen is niet eenvoudig en dat hou je best zo kort mogelijk. Kort maar krachtig. Ik werd opnieuw bijgestaan door het creatief team Jonas & Ralf waardoor je met een zekerheid de retouche kan starten. Heel eenvoudig qua belichting zonder effectlicht.

postproductie: 26 uur

Matchen van pakjes, corrigeren van de achtergrond (andere muur balletschool, ander grastapijt voetbalveld), aanpassen van het lichaam van de man… Op zich geen gigantische retouches, maar ze lopen toch op qua tijdsduur.

Ik leef nog. Dit blog gaf u ongetwijfeld een andere indruk. Veel werk was de oorzaak van mijn online afwezigheid. Nog een aantal beelden van mijn eindwerk via dit medium toelichten en dan is het tijd om andere projecten te laten zien. Boeiend voor jullie, boeiend voor mij.

Het onderstaande werd gebruikt enkele maanden terug ter promotie van taalcursussen. Model van dienst was neef Klaus die even voor de P25+ van Phase One een ballon mocht opblazen. Letters werden in postproductie aangebracht. Enkele weken later kreeg ik de ballonnen in bezit met daarop de werkelijke bedrukking. Niet getreurd, ondertussen weer wat ervaring opgedaan op gebied van retouche.

Online soon: balletfoto, voetbalfoto, carlsberg en giftshop!

Hieronder enkele lichtschema’s van de reeds besproken eindwerkbeelden. Het boompje uit De Lijn kreeg geen schetsje aangezien we vooral met natuurlijk licht hebben gewerkt. Als er licht werd bijgeplaatst, was het een basisopstelling om de detourage makkelijker te maken. Bazooka kreeg oorspronkelijk ook een streepje licht, maar werd in postproductie volledig bijgestuurd. De vieze substantie in de borden werd uitsluitend belicht met een ringflits, dus dat spreekt ook voor zich.

Maar de andere beelden, dat was wat meer werk op gebied van productie. Aanschouwen die handel.

Clear Solutions: Superman

Clear Solutions: Bomb

Clear Solutions: Dokter

Brompton

Opname met Phase One P25+ in een NMBS-dieselwagon dat gedurende twee uur ter beschikking werd gesteld op spoor 1 te Aalst. Vier toortsen aangesloten op batterypacks. Florent Veldeman werd gecast via CastingStudio. Copy & AD ter plekke (Tom Berth en Geert De Rocker) zodat ik vervolgens aan de retouche kon beginnen met een zo goed mogelijk ruw beeld.

Ontzettend leuk werken, ben erg tevreden over het eindresultaat, jammer dat het gebruik in de media voorlopig nog onzeker is. Daarom wederom geen slagzin of logo. Dus het wordt voor u wat gissen naar het onderwerp of de bedoeling.

Twee frisse creaturen begonnen enkele maanden terug een eigen zaak (Clear Solutions) gespecialiseerd in pc-reparaties, nieuw verkoop, internet/netwerk aansluitingen, webdesign en software op maat. De ene (Yves) nam de marketing voor zijn rekening, de andere (Jens) ging het vakwerk uitvoeren. We gingen even samenzitten om te brainstormen over enkele leuke beelden die hun business zou helpen lanceren.

Deze beelden staan los van een samenwerking met een reclamebureau, al ben ik wel erg dankbaar dat Jelle ons wat op weg heeft geholpen met de copywriting.

Een drieluikje geschoten met de Phase One P45+, Mamiya 45mm en Elinchrom Ringflash. Een hoopje fotomateriaal om “u” tegen te zeggen. Dit klein fortuin mocht in de lucht hangen boven een beschimmelde boterham, een bordje meelwormen en wat rottende aardappelschillen.

Ik heb gekozen om dit beeld online te plaatsen zonder logo en slagzin omdat de klant min of meer fictief was. Anders geformuleerd: het gebruik is nog onzeker. Maar bij deze “naakte” presentatie gaat je aandacht ook veel meer naar het effect van de ringflash-belichting en het kleurgebruik. Zo worden oude boterhammen opgegeten door een eend en herkennen we de cliché cartoon-kleurtjes van een eend in het eerste beeld. Meelwormen worden gegeten door een vis, vandaar de metaalblauwe kleuren in het tweede beeld. Aardappelschillen (rottend of vers van de pers) zijn een heerlijk maal voor varkens wat je snel aan de roze tinten gaat koppelen, ook al ben ik me bewust van het feit dat een varken niet meer roze is “na een dagje stappen”.

De beelden dateren van begin januari, al zitten de gebeurtenissen nog vrij fris in het hoofd. Dure en moeilijke zoektocht naar de juiste tafelkleedjes en placematjes. Chaotisch was de strijkoorlog tussen de vriendin en de respectievelijke tafelkleedjes. Vreselijk was de geur van beschimmelde boterhammen en rottende aardappelschillen bovenop de verwarming. Tergend lang duurde het laden van de zware tif-bestanden (16bit) met een resolutie van meer dan 7000 pixels langs de grootste zijde. Boeiend waren de meelwormen. Jammer genoeg sneuvelde er telkens eentje bij het afvuren van de flits. Mijn excuses heren, ik probeer het in de nabije toekomst goed te maken.

Een free-willy voor een kauwgommerk. Werd tot op heden niet gelanceerd of gepubliceerd ter promotie van kauwgom. Op zich een eenvoudig beeld, maar de postproductie was een helse zoektocht naar “dat tikkeltje meer”. Veel bijgeleerd van de AD Yigit Unan.

Eindelijk! We gaan eens het blog spijzen met de beelden uit mijn eindwerk. Elke dag eentje, waarom niet. Kwestie van mensen niet te overspoelen met informatie en het een beetje interessant te houden.

Zoals iedereen ondertussen weet mocht ik mijn eindwerk verwezenlijken in samenwerking met het bureau Duval Guillaume Brussel. Verschillende leuke mensen leren kennen met telkens verschillende functies: copywriters, art directors, creative directors, vormgevers, retouche, account managers & directors…

De samenwerking verliep als volgt: het concept kwam van hen, maar de preproductie/productie/postproductie werd door mezelf verzorgd. Tussentijdse feedback garandeerde een aangename en professionele manier van werken.

Campagne nummer 1 was er eentje voor De Lijn dat tevens in verschillende kranten en tijdschriften werd gepubliceerd. Onderstaand beeld is een compilatie van verschillende losse elementen, maar hoe kon het ook anders. Grootste dobber was de postproductie waar vele uren in gekropen zijn. Preproductie was ook niet zo evident, de productie daarentegen verliep ontzettend vlot.

Creative Directors: Katrien Bottez, Peter Ampe
Art Director: Yigit Unan
Copywriter: Robin Stam

Misschien ook wel leuk om voor & na er eens bij te plaatsen…