Een jaar vliegt snel. Courtisane is er opnieuw met een nieuwe editie. Een programma boordevol kortfilms. Voor diegene die Courtisane niet kennen, dit is een (kort)filmfestival waarbij ze een selectie projecteren van narratieve kortfilms en experimentele installaties. Het verschil met HET filmfestival van Gent is dat ze ook ruimte geven voor nieuwe media en andere audiovisuele installaties. En dat is wel nog eens tof om te zien. Ik ging met veel verwachtingen naar Gent deze middag. Vorig jaar heb ik echt toffe dingen gezien en heb ik zelfs nog enkele avondvoorstellingen bijgewoond.

Dit jaar vond ik het echter wat teleurstellend. Zoals vorig jaar hebben we eerst een kleine privé-voorstelling gekregen, gevolgd door een korte toelichting van de makers. De beelden, noch de verhalen konden me echt niet boeien. Niet mijn stijl. De toelichting van de makers heeft ook geen bijdrage geleverd. Eén iets is me wel bijgebleven blijkbaar. Het was een filmpje waarin een virtuele camera een wandeling maakt doorheen allerlei stills. Best wel een fijn concept, maar als je zo’n dingen doet, dan werk je best met high res stills. En dat hadden ze hier blijkbaar niet. Leve vierkantjes op het scherm! Dan kregen we nog drie experimentele filmpjes te zien. Iets “windows media player-visualisation”-achtig, dan het openbloeien van verschillende bloemen (pretty boring en af en toe een paar frames die eruit geknipt waren) en dan was er nog een Pacman-style animatie.

Jammer, maar ik had geen zin meer om de avondvoorstellingen bij te wonen. Misschien volgend jaar.