Filed under: Fotografie
In de zomer van 2005 kocht ik me een Nikon D70s met kitlens 18-70mm F/3,5-4,5 DX. Er werd algemeen negatief gesproken over dit objectief, deels terecht, deels onterecht. Ik vond het een uitstekend objectief als “beginnende” digitale fotograaf om op uw digitale reflex te schroeven. Je ontdekt zowel breedhoek-, standaard- en portretbrandpuntsafstanden. Bijgevolg kan je met dit objectief echt wel “je ding” vinden in fotografie. De eerste weken vond ik dat ik iets meer tele wou gaan, daarna kwam de liefde voor macrofotografie en de daaropvolgende maanden kwam het besef dat ik een breedhoekman was. De algemene scherpte van dat objectief laat wel te wensen over, net zoals de lichtgevoeligheid op 70mm (F/4,5). Toch blijf ik erbij dat de prijs/kwaliteitverhouding hier best ok zat. Iets later kocht ik tweedehands een Nikon F80, een analoge reflexcamera voor mijn schoolopdrachten op diafilm. Een standaardobjectief werd ook aangekocht, Nikkor 50mm F/1,8. Die kon ik vervolgens ook schroeven op de digitale D70s, wat een 75mm (x 1,5) werd. Extreem goedkoop objectief (100 euro), erg lichtsterk (F/1,8), licht, compact, handig. Over de kwaliteit ga ik geen tijd besteden, noch over de chromatische en sferische aberratie. Ik werkte uitsluitend op diafragma 1,8 dus de vele aanwezige lensfouten werden gewoon onzichtbaar.
Plots zat ik een beetje vast. Ik wou ook voor mijn analoge (school)opdrachten breedhoekopnames maken, dit is namelijk echt mijn ding. Maar een 50mm objectief kan je allesbehalve een breedhoek noemen. En de 18-70mm is een DX lens, dus met kleinere beeldcirkel en uitsluitend te gebruiken op digitale Nikon camera’s. Mijn zoektocht begon naar een nieuw objectief. Ik kwam bij verschillende merken en brandpuntsafstanden terecht. Gelukkig kon ik verschillende mensen aanspreken die me een woordje ervaring konden meedelen, waarvoor dank. Ook werd ik er meermaals op gewezen dat ik moest afstappen van het klassieke principe om een objectief te kopen voor zowel een analoge als digitale body.
Ik surfte de voorbije weken het web plat en heb tenslotte een bezoekje gebracht aan Fotokonijnenberg Turnhout. Daar toegekomen trok ik een nummertje, liep wat rond en liet tenslotte verkoper/medestudent Sebastian me twee objectieven aansmeren, twee objectieven die reeds op mijn lijstje stonden. Mijn keuze lag vast en afwijkingen van het scenario waren onmogelijk!
Een Nikkor 28mm F/2,8, standaard breedhoekobjectief. Nu kan ik me eindelijk volledig uitleven in mijn schoolopdrachten. Fotografische uitspattingen, nu ook via het analoge medium.
De afgelopen maanden stoorde ik me mateloos aan de algemene scherpte van de 18-70mm, evenals de autofocus in donkere omgevingen. Vreselijk. Eigenlijk, niet enkel in donkere omgevingen, de precisie van de autofocus laat te wensen over. Ik zocht ook een objectief met diafragma 2,8 over de hele lijn, erg lang moest ik niet zoeken. De Nikkor 17-55mm F/2,8 DX is de mijne. Jawel. Hoera. Sebastian schroefde hem eventjes op een D2X body, niet verstandig van me om dit toe te staan. Toch hatelijk als men meteen na een investering plannen maakt voor de volgende!
Nikon D70s met 17-55mm (F/2,8) DX + Nikon F80 met 28mm (F/2,8)
