© Dave Hill

Via Strobist ontdekte ik Dave Hill. Weer zo’n fotograaf die me doet herinneren dat ik m’n niveau dringend moet opkrikken. Nieuwe dingen uitproberen, zowel op gebied van productie als postproductie. Ik zie in z’n beelden een gigantische scherptediepte, bovendien is elk object erg opgescherpt, net op het randje balancerend tussen “not enough” en “too much”. Ik voel ook een grote aanwezigheid van de HDR-rage, iets wat ik nog steeds niet geprobeerd heb.

Je eigen stijlkenmerk ontwikkelen. Dat is wat ik moet doen. Elke fotograaf heeft enkele typerende kenmerken voor zijn specifieke stijl van fotograferen en wordt daarop geselecteerd door toekomstige klanten. Ik heb geen vaste stijl en laat me vaak beïnvloeden door werk van anderen. Misschien moet ik wel eens analyseren waarin ik me echt kan terugvinden en waarmee ik verder wil. Maar aan de andere kant, is dit niet te vroeg om een eigen stijlkenmerk te ontwikkelen dat m’n groeiproces als fotograaf misschien zal afremmen?

Soit, het ging over Dave Hill, slechts zeven jaar ouder dan ik. Leuke opnames. Z’n portfolio bevat geen duizend beelden en is erg vlot, dus in 10 minuutjes ben je erdoor. Doen!

Mon dieu wat een week. Uit het bed kruipen rond 7u ’s morgens, vijf minuten wachten in de douche op warm water, een ontbijt nuttigen dat de darmen prikkelt met voorspelbare gevolgen, visagisten aanspreken op gebied van haartooi en make-up, fotograferen tot de middag, terug een maaltijd nuttigen dat de darmen prikkelt, hardcore fotograferen, opnieuw een maaltijd dat de darmen prikkelt, verder fotograferen tot half twaalf ’s avonds. Opruimen, napraten in de kamer, stressniveau laten dalen, proberen te slapen… Slapen op erg dunne matrassen, een matrasbeschermer dat erg veel gelijkenissen vertoont met een condoom, een kamer waar het stofpercentage hoger ligt dan de hoeveelheid zuurstof en stikstof.

Maar! Toch een productieve week achter de rug. Alles kunnen doen wat ik wou bereiken, buiten enkele kleine dingetjes. Eén van die dingetjes was mijn rookspray. Dat gaf verrassend weinig resultaat tijdens de digitale testshots, benieuwd of er iets op dia te zien zal zijn. Ik betwijfel het. Een ander dingetje was het fotograferen op locatie. Ik had graag met een model naar een verlatend pand geweest, maar de temperatuur ’s avonds was zo laag dat ik het niet kon opbrengen voor mezelf. Ik wou haar de sneeuw- en hagelbuien niet aandoen. Bijgevolg heb ik de situatie naar m’n hand gezet en gekozen voor het camping-terrein dicht in de buurt. Een nieuwe stijl van fotograferen, iets vernieuwend voor mezelf. Leuk en boeiend om te doen. Hierover later meer.

Ik heb geluk gehad met de kerels in m’n team, veel hulp en assistentie van hen gekregen. We hadden de week voordien een strakke planning opgesteld en die hebben we ook zo opgevolgd. Ongetwijfeld één van de redenen waarom alles zo goed verlopen is. Mijn Nikkor 105mm F/2,8 Macro objectief heeft ook meer dan een steentje bijgedragen. Uitmuntende scherpte. Model van dienst (Chloé) heeft uitstekend werk geleverd. Plezier om mee samen te werken met als gevolg fantastische foto’s!

Dus, een dikke merci aan team Dunway, bed- en banaanpartner Micky, neef Klaus voor het gebruik van de flitser, vriendin Ilse voor het gebruik van de stoel, de visagisten en docenten van dienst en natuurlijk aan Chloé voor haar aanwezigheid en prestatie! De postproductie van haar foto’s krijgen voorrang op de rest. Ook een speciale vermelding aan vrienden Jeroen & Tee voor het doorspelen van Chloé’s contactgegevens. Jullie zijn een standbeeld waardig, beiden in m’n voortuintje.

Een minder dikke merci aan de chefkok van het Vissershuis. Volgens mij zaten er echt teennagels in die lasagne.

Morgen vertrek ik naar Oostduinkerke voor het modeseminarie. Elke leefruimte in huis staat vol met zakken en dozen. Deze zijn op hun beurt volgepropt met outfits, props, materiaal,… Ik ben nu bezig met een finale versie van m’n voorbereidingen. Vijf handige A4-velletjes, gebundeld door middel van een nietje, die terecht zullen komen in de achterzak van m’n broek. Concrete notities ivm mijn drie modereportages, vier portretten, ZW expressief shot, ZW fashion shot en ZW beauty shot. In de tas zit een schetsboek vol met voorbeelden en bronnen van inspiratie.

De Hasselblad, de Holga, D70s als backup-toestel, D300 met 17-55 en 105mm, MacBook Pro, Aperture 2 (tethered shooting), Nikon opzetflitsers, continu lichtset, statieven, paraplu’s, reflectiepaneel… Ik sleur het allemaal mee. De komende weken zal het op deze blog foto’s regenen. Als alles goed is verlopen natuurlijk.

Op het modeseminarie is er geen internet aanwezig. Research & informatie opzoeken is niet mogelijk. Communicatie via e-mail ook niet. Een automatische “out-of-office-mail” wordt vanavond ingesteld voor de eerste keer in m’n leven. Een hoogtepunt? Ik zou het niet weten. Nu even verder experimenteren met de fantastische 105mm VR F/2,8 macro. Tot volgend weekend. Ik wens u een prettige week.