Vanaf deze week bij Humo: deel 1 van de definitieve & vierdelige compilatie van ‘Alles kan beter’. Ik heb deel 1 alvast liggen en ga de komende drie weken kamperen voor de deur van de plaatselijke krantenboer.

Ja, ik ben een fan.

De hele dag al aan het luisteren naar die schijf. Heerlijk goed.

Pietel schreef erover. Neelz schreef erover. Ik ga er niet over schrijven, maar wil het wel tonen. A Short Love Story, het betere werk in stopmotion door Carlos Lascano. Knap werk.

Ik stond bij de aankoop van mijn MacBook Pro niet te springen om het AppleCare Protection Plan, dat twee jaar extra garantie biedt, erbij te kopen. Je neemt vervolgens genoegen met een garantieperiode van één jaar en hoeft de 449 euro (studenten: 372,68 euro) niet neer te leggen.

Ikzelf heb nog maar één keer problemen gehad met mijn MacBook Pro en dat was met het toetsenbord & trackpad. Mijn PowerMac G5, daterend uit oktober 2004, heeft nog nooit arbeid geweigerd. De MacBook Pro van mijn vriendin heeft echter al meerdere kuren gehad: oplader defect, batterij defect en sinds kort een vreemd geronk in de rechterbovenhoek. Haar garantie vervalt eind september, die van mij ergens halverwege oktober.

En dan begint een mens te denken… Een laptop wordt opgebouwd in modules. De herstelling van een onderdeel gaat al snel gepaard met verschillende onderdelen. Gevolg: bijkomende kosten die hoog kunnen oplopen. Die MacBook Pro moet vermoedelijk drie jaar dienst doen en dan is dat AppleCare Protection Plan misschien wel een slimme zet. Ook handig dat je die extra ondersteuning achteraf nog kan aanschaffen, binnen een jaar na aankoop van het toestel natuurlijk.

What’s the catch? Ik weet het niet. Er moet toch iets zijn. Ik weet dat je geen kostenloze dekking kan genieten als er iets raar is met het serienummer (onleesbaar of afwezig), ook niet wanneer vreemde hardware de oorzaak is van het probleem. Die dingen zijn begrijpelijk, maar er moet toch meer zijn. Een addertje onder het gras. Geen dekking als je een bril draagt, vette vingers op het scherm, neusprut onder het toetsenbord, illegale software,…

Iemand ervaring?

Schijfruimte. De ene heeft er tekort, de andere teveel. Wat doe je met al je projecten en bestanden, wat met het archief, backups… ? Vragen die de voorbije week in mijn hoofd rondspookten.

De kogel is door de kerk. Een trio van LaCie mag nu deel uitmaken van mijn (bijna uitsluitend) metaalgrijze setup. Data wordt via firewire 800 naar de 160gb, 500gb en 1000gb gesleurd. De 160gb zal uitsluitend gebruikt worden voor Time Machine van de MacBook Pro. De 500gb zal ook uitsluitend gebruikt voor Time Machine, deze keer van de PowerMac G5. De nieuwe 1000gb wordt mijn archiefschijf, in combinatie met een backup op dvdrom van de belangrijkste en afgewerkte fotoprojecten.

Verdomme. Na al dat gedoe met mijn vorig trouwalbum had ik gehoopt dat Blurb hier iets uit zou leren en de nodige maatregelingen zou treffen. Man, wat ben ik naïef. Weer een probleem met een ander trouwalbum. Deze keer geen probleem met de ingebonden pagina’s, echter wel weer een beschadiging. Wanneer je het album gesloten houdt en je bekijkt de bovenkant, dan zie je in het midden een serieuze inkeping. Bijgevolg, pagina’s in het midden vertonen ernstige beschadiging.

Ik wil geen lastige klant zijn, vervelend doen voor elk klein foutje en daardoor belanden op hun zwarte lijst. Neenee, maar jongens alsjeblieft, ik kan toch geen beschadigd album afgeven? Een album van bijvoorbeeld 100 pagina’s mag niet voor 25% kreuken vertonen aan de bovenzijde.

Waar zit de fout deze keer? Beschadiging tijdens het inbinden, het wikkelen in plastic, inpakken… Ik weet het niet, al heb ik het wel gevraagd. Benieuwd wat hun antwoord zal zijn en welke support ze zullen leveren. Ik hoop opnieuw op een kosteloze vervanging met een kortingsbon voor een volgende aankoop. Deze maand staan er nog drie trouwreportages op het programma en ik heb geen zin in een zoektocht naar een nieuwe book printing service. Ik ben erg tevreden over hun prijs-kwaliteit-verhouding, de foto’s zien er erg goed uit en hun keuze is ruim voldoende om een groot aantal klanten te bekoren. Maar ze mogen echt wel iets doen aan hun behandeling na druk. Smijten ze met die albums misschien? Staat die machine op “fast and reckless” ipv “handle with care”.

Pff, ik ben teleurgesteld. Had dit graag deze week afgehandeld. Zucht. Opgepast Blurb, je bent me bijna kwijt.

Een mannelijke fotograaf heeft het vaak makkelijker dan een vrouwelijke. Ik denk bijvoorbeeld aan kleding. Het kan niemand schelen dat je in de studio een joggingspak draagt, maar wanneer je op locatie werkt, is je voorkomen van erg groot belang en wordt de nodige portie stijl en klasse verwacht. Een man kan zich vrij makkelijk passend kleden voor een bepaalde gelegenheid, ik denk bijvoorbeeld voor het schieten van een trouwreportage. Voor een vrouw ligt dat toch verrassend moeilijker. Kleedjes of jurkjes zijn mooi en stijlvol, maar niet altijd de gemakkelijkste werkoutfit aangezien je er niets in kwijt kan. Plat schoeisel valt aan te raden aangezien uren op een hakje rondlopen niet enkel voor geluidsoverlast zorgt, maar ook voor de nodige pijn. De zoektocht naar een werkoutfit neemt opvallend meer tijd in beslag voor een vrouwelijke fotograaf dan voor een mannelijke, ik spreek uit ervaring aangezien de madam binnenkort (komende vrijdag) een trouw gaat fotograferen.

En dan is er nog iets. Tassen en koffers om je materiaal in te plaatsen. Een man sleurt graag met koffers en tassen, hoe groter hoe liever. Er is echter bijzonder weinig gedacht aan vrouwen. De koffers stralen weinig tot niets van elegantie uit. Vrouwvriendelijk zou ik ze ook niet noemen. Tot ik op Calumet iets zag staan, de Jill-e camerabags. Pure elegantie. Vrouwelijk. Praktisch.

Enkele dagen geleden was het de madam haar verjaardag. Ik heb er haar eentje kado gedaan. Ze was tevreden. Een stijlvolle tas heeft ze nu al, nu nog een passende werkoutfit. Suggesties zijn welkom.