Advertising, althans het medium “print”, vind je overal terug. Uiteraard heb je kranten en tijdschriften. Maar dan heb je ook de grote banners op huizen, lichtgevende frames langs drukke hoofdwegen, affiches boven de urinoir in openbare toiletten, buskotjes…
Buskotjes… Man, wat wou ik graag mijn eindwerk presenteren in buskotjes. Het huren van die dingen bleek niet zo eenvoudig te zijn, laat staan het transport en de plaatsing ervan. You need space. Lots of space.
Dan dacht ik aan die campagnes in plastic of aluminium frames boven een urinoir in een café, bioscoop… Haalbare oplossing op A3 formaat, maar toch niet zo mooi afgewerkt en misschien wat te klein.
Plots kwam ik op een site terecht waar men LED-displays verkocht. Compact formaat met een egale lichtverspreiding op speciaal back-lit fotopapier (bijv. Kodak DuraTrans). Een buskotje in het klein, maar dan met een betere lichtverspreiding aangezien we hier met LED werken en niet met TL-buizen.
14 stuks op A2 formaat werden donderdagvoormiddag bij mij thuis afgeleverd. Vrachtwagen op straat, enkele minuten later een pallet - wrapped in plastic - voor de deur.
Eind volgende week sluit ik de postproductie af van mijn eindwerk en heb ik een afspraak bij een firma in Kontich voor het maken van de prints. Uiteraard laat ik eerst enkele proefjes maken, ik wil namelijk weten in welke mate die kleurtemperatuur van de LED’s gevolgen zal hebben op de sfeer van mijn foto. Naast de kleurcorrecties wil ik ook veel aandacht besteden aan het contrastbeheer. Een foto die langsachter belicht wordt, reageert anders dan eentje die langsvoor licht vangt. Ongetwijfeld nog spannende momenten voor de boeg.
Uiteraard ook wat nattigheid. Eén display vertoont een donkere vlek aan de zijkant en heeft een beschadigde stroomconnector. Verder zijn sommige plexi-beschermplaten mat, de andere dan weer glanzend. Ook niet de bedoeling. Benieuwd welke oplossing ik morgen in mijn mailbox mag ontvangen.
Thursday May 28th 2009, 12:04 am
Filed under: Fotografie, Narafi
Mijn jaarwerk kan ingeblikt worden. Daarnet mijn laatste opdracht voor het Narafi afgewerkt, los van het eindwerk uiteraard. Daar heb ik nog wat werk voor de boeg. Dat klinkt allemaal last minute en vijf voor twaalf, zeker als je weet dat de jaarwerkjury begin volgende week valt en mijn eindwerk bij het printlabo eind volgende week verwacht wordt. Maar weet je, dat komt er nu eenmaal van als de dagen slechts 24 uur tellen en een mens wel degelijk enkele uren slaap per dag nodig heeft. Dat men daar eens wat onderzoek en budget in pompt ipv urine-recyclage-installaties (cf. ruimtevaart). Een laatstejaarsstudent dat fulltime bezig is met zijn eindwerk, daarbovenop nog eens een smak praktijkopdrachten krijgt (jaarwerk), wekelijks stapjes in de professionele fotowereld zet om zijn eigen carrière te lanceren én stage loopt. Dat allemaal in die 24u? Ik word 40 jaar, geen jaar ouder.
Goed. De laatste opdracht. Eentje dat erg lang is blijven liggen. Maak een modereeks geïnspireerd op een film… Alright. Een klein lijstje met filmtitels werd in m’n handen geduwd. Wat werk van Hitchcock, Lynch, Greenaway, Gondry… Veel beeldmateriaal, weinig inspiratie in m’n hoofd. What to do? Het maken van een replica van een bepaalde scene of eerder de sfeer nabootsen met het juiste licht en outfits? Ik kon maar niet beslissen en telkens schoof een andere opdracht deze kwestie opzij. Tot vanmiddag. Het besef dat ik nog steeds niets liggen had.
Stress doet werken. Ik ging enkele scenes nabootsen op zolder uit de film “Tideland”. Een jong meisje met poppenhoofdjes aan haar vingertoppen. Zelf nooit de film gezien, slechts in fastforward bekeken. Op zich veel materiaal om na te bootsen, maar ik kon er niet in slagen iets mooi op de sensor te knallen.
Optie1: schaamtelijke rommel schieten
Optie2: opgeven
Optie3: beroep doen op een vertrouwd onderwerp, de muze, flirtend met het label “uitmelken van een idee” => Les Barbies.
Tideland? Als u er Tideland in kan herkennen, good for you.
Is dit mode? Not for us, maar wel voor de popjes.
Boeken toe. Het is afgelopen.
Monday May 25th 2009, 5:14 pm
Filed under: Allerlei
Deze scoort ook hoog in mijn top 10. Qua research niet zo intensief als de spot voor Belgacom TV, maar op technisch vlak springt deze spot er ferm uit. Blijkbaar is er terug budget voor vakwerk.
De eindfase van het eindwerk verloopt niet zo vlot als verwacht. De preproductie en productie van bepaalde campagnes raken niet op tijd rond, laat staan de postproductie. Na een kleine paniekaanval ging ik zelf op zoek naar een concept, los van het reclamebureau, los van grote settings en veel personages. Na wat duimgezuig en overleg met de madam bedacht ik een technisch packshot voor het biermerk Carlsberg en dat komt er binnenkort aan. Hier alvast een voorsmaakje, geschoten tijdens de bricolage-fase. Het finale beeld zal bestaan uit minstens 5 shots.
Eindwerktentoonstelling Narafi (sponsored by Nikon)
Waar: Tour&Taxis Brussel Wanneer: 20 juni 2009 t&m 25 juni 2009 (8u - 22u)
U komt want:
- u bent liefhebber fotografie, amateur / semipro / pro
- de toegang is gratis
- er zal goed werk hangen
- u zoek iets nieuw om in de living op te hangen
- u bent vrijgezel en wil een student(e) aan de haak slaan
- u gaat vreemd en wil een student(e) aan de haak slaan
Het is hier weer wat stilletjes. Veel te doen, weinig te publiceren. Een omgekeerde wereld. Maar het kriebelt. Het kriebelt om mijn eindwerkbeelden online te gooien. Het kriebelt om enkele retouchestunts te tonen.
Nog vijf weken…
En dan start de eindwerktentoonstelling. 20 studenten. 600 ophangstaven. 180 meter aan expositiewanden. Ikzelf neem 14 afgewerkte beelden voor mijn rekening. Ze worden voorgesteld zoals reclamebeelden moeten voorgesteld worden. Ik bljif vaag, maar wees gerust, ik hou u op de hoogte.
